چندین شکل مشترک از اتصالات سفت و سخت بین تیرها و ستون ها در سازه های فولادی

(1) برای اتصالات سفت و سخت بین تیرها و ستون ها سه نوع شکل ساختاری وجود دارد ، همانطور که در شکل نشان داده شده است:

(2) هنگام محاسبه گره های اتصال بین تیرها و ستون ها ، محتوای زیر باید عمدتاً تأیید شود:
① ظرفیت تحمل اتصال بین پرتو و ستون ② ظرفیت تحمل فشاری محلی وب ستون و سفتی صفحه فلنج ستون ③ ظرفیت تحمل برشی ناحیه گره پرتو
(3) ساخت اتصالات سفت و سخت بین تیرها و ستون ها

① ساخت اتصالات سفت و سخت بین پرتوهای قاب و ستون های بخش I شکل و ستون های بخش جعبه شکل

                                                                       پرتوی قاب به سختی به ستون وصل می شود

② هنگامی که ستون بخش I شکل و ستون بخش جعبه شکل از طریق بخش پرتو Cantilever به پرتو قاب وصل می شوند ، دو اقدامات ساختمانی وجود دارد:

                                 باند ستون به بخش پرتو Cantilever و پرتو فریم وصل شده است.

هنگامی که پرتو و ستون به سختی به هم وصل می شوند ، برای ساختار مقاوم در برابر لرزه ای ، در محدوده 500 میلی متر در بالا و زیر فلنج پرتو در مفصل ستون ، جوش ترکیبی بین فلنج ستون و ستون ستون یا بین صفحات دیواره ستون جعبه شکل ، باید یک جوشکار کامل نفوذ کند.

(4) اقدامات ساختمانی برای بهبود عملکرد لرزه ای ارتباط سفت و سخت بین پرتو و ستون

connection اتصال Ribbed اتصال دنده ای با تضعیف پرتو از مفصل ستون پرتو محافظت می کند.

                                              اتصال استخوان به شکل صفحات روکش گوه را به فلنج های انتهای پرتو اضافه کنید

بدون کاهش استحکام و سفتی پرتو ، فلنج در انتهای پرتو با یک صفحه پوشش گوه شکل جوش داده می شود.

(5) ستونهای بخش پرتو I به شدت به پرتو اصلی در امتداد محور ضعیف وصل می شوند.

هنگامی که ستون بخش I شکل به طور سفت و سخت به پرتو اصلی در جهت محور ضعیف متصل می شود ، باید دنده های سفت کننده افقی برای ستون باید در موقعیت مربوط به فلنج پرتو اصلی تنظیم شوند و صفحات اتصال عمودی برای ستون باید در ارتفاع پرتو تنظیم شوند. ضخامت این صفحات باید برابر با فلنج پرتو و وب باشد. دنده های سفت کننده افقی ستون و فلنج و وب ستون همه جوش های شیار نفوذ کامل هستند و صفحات اتصال عمودی توسط جوش های فیله به وب ستون متصل می شوند. اتصال در محل بین پرتو اصلی و ستون در شکل نشان داده شده است.

(1) اتصالات لولا بین تیرها و ستون ها به صورت طبقه بندی می شوند: فقط وب پرتو به هم وصل می شود ، فقط فلنج پرتو متصل است.

فقط اتصال وب پرتو فقط اتصال فلنج پرتو

صفحه سفت کننده از ستون امتداد دارد و به وب پرتو وصل می شود. پرتو و ستون توسط صفحات پوشش مضاعف متصل می شوند.

(2) اتصال ستون در محور ضعیف و پرتو به دو نوع تقسیم می شود: قسمت فوقانی ستون توسط یک صفحه سفت کننده اضافه شده به صفحه وب پرتو وصل می شود و پرتو و ستون توسط صفحات دو پوشش متصل می شوند.

گره های اتصال ستون ها معمولاً اتصالات سفت و سخت هستند. اتصالات اتصال ستون باید در خارج از منطقه پلاستیکی گره های قاب واقع شود. به طور کلی ، آنها باید در حدود 1.3 متر بالاتر از تیرهای قاب باشند. با توجه به عواملی مانند راحتی حمل و نقل و شرایط بلند کردن ، واحدهای نصب ستون ها معمولاً از سه لایه در واحد تشکیل شده اند که طول آن حدود 10 تا 12 متر است. با توجه به شرایط خاص طراحی و ساخت ، اتصال ستون ها از طریق جوش یا اتصالات پیچ و مهره با استحکام بالا حاصل می شود.

برای طراحی غیر سئیزیک ستون های فشرده شده محوری یا ستون های خمشی فشرده سازی ، هنگامی که لحظه خم شدن ستون کوچک است و هیچ تنشی ایجاد نمی شود ، انتهای فوقانی و پایین ستون باید صاف و محکم باشد و عمود بر محور ستون باشد. 25 ٪ از نیروی محوری و لحظه خمش ستون را می توان از طریق انتهای مسطح همزمان منتقل کرد. در این زمان ، گره اتصال ستون می تواند بر اساس 75 ٪ از نیروی محوری و لحظه خمش و تمام نیروهای برشی طراحی شود. در طول طراحی لرزه ای ، گره اتصال ستون مطابق با اصل قدرت برابر با بخش ستون طراحی شده است.

برای اتصالات جوش در طرح های مقاوم در برابر زاویه ، می توان از جوش های نفوذ جزئی استفاده کرد. عمق مؤثر جوش Bevel نباید کمتر از نیمی از ضخامت صفحه باشد. برای اتصالات جوش با الزامات طراحی مقاومت در برابر زلزله ، باید از جوش های نفوذ کامل استفاده شود.

                 جوشکاری جزئی ذوب شده مفصل ستون

برای اتصالات مخلوط ستون های بخش I شکل ، فلنج به طور کلی با یک شیار نفوذ کامل جوش داده می شود و وب را می توان با پیچ های با مقاومت بالا وصل کرد. هنگامی که وب ستون جوش داده می شود ، وب فوقانی باید یک شیار K شکل داشته باشد و لازم باشد که به طور کامل نفوذ کند. برای اتصالات مخلوط ستون های بخش جعبه شکل ، همه باید جوش داده شوند تا از نفوذ کامل کل بخش اطمینان حاصل شود.

جوش گل میخ کاملاً جوش داده شده است

اتصالات جوش ستونهای جعبه شکل

هنگامی که ستون های جعبه شکل در ساختار فولادی مرتفع به ستون های متقاطع در قسمت پایین بتن تقویت شده از فولاد متصل می شوند ، انتقال صاف نیروها در محلی که بخش ایجاد می کند باید در نظر گرفته شود. بخشی از نیروی ستون جعبه شکل باید از طریق پیچ ها به بتن منتقل شود و قسمت دیگری از نیرو باید همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است به ستون متقاطع شکل زیر منتقل شود. در نقاط اتصال دو بخش ، فلنج ستون متقاطع باید به ستون جعبه شکل گسترش یابد تا یک بخش انتقال بین دو بخش تشکیل شود. طول پسوند باید کمتر از عرض ستون به علاوه 200 میلی متر باشد ، یعنی بیشتر یا مساوی با b {{9} mm mm. فلنج ستون متقاطع باید در بخش انتقال شکل مربعی شکل دهد. بخش انتقال باید در زیر پرتوی اصلی و نزدیک به پرتو اصلی باشد.

گل میخ های جوش باید در بالا و پایین اتصالات دو بخش مقطع تنظیم شوند. فاصله و فاصله ستون گل میخ ها در بخش انتقال باید 150 میلی متر یا کمتر باشد و بیش از 200 میلی متر نباشد. در طول ارتفاع کامل ستون متقاطع ، نباید از 300 میلی متر تجاوز کند. برای اتصالات ترکیبی ستون های متقاطع شکل در بتن مسلح فولادی ، از آنجا که ساخت بخش وب بخش متقاطع با استفاده از پیچ های با استحکام بالا دشوار است ، هم فلنج و هم وب باید جوش داده شود.

                                                                  اتصال بین ستون جعبه شکل و ستون متقاطع